ELBLĄG, MIASTO - HISTORIA MIASTA

Początki Elbląga sięgają roku 1237, kiedy to nad brzegiem rzeki Elbląg Krzyżacy zbudowali zamek, wokół którego rozrosła się osada. W 1246 r. Elbląg otrzymał prawa miejskie. W XIV wieku miasto było już ważnym pruskim portem, ośrodkiem handlu i członkiem Hanzy. Od 1454 r. aż do I rozbioru Polski w 1772 r. Elbląg był miastem polskim. Największy rozkwit miasta odnotowano na przełomie XV i XVI wieku. W stoczni elbląskiej budowano pierwszy polski okręt wojenny - galeon, a także fregatę i bata. W 1772 r. miasto ponownie przeszło pod panowanie Prus. W XIX wieku Elbląg zaczął przekształcać się w ośrodek przemysłowy.

Dominującymi gałęziami produkcji były: przemysł metalurgiczny, maszynowy i okrętowy. Z dziedzinami tymi ściśle wiązało się nazwisko G.F. Schichaua. To on stworzył i rozbudował na skalę europejską wielobranżowe zakłady produkujące, obok maszyn parowych, lokomotyw, urządzeń wodno-meliora-cyjnych, dźwigów i doków pływających, także różnego typu jednostki morskie, handlowe, rybackie i okręty wojenne.

Powrót Elbląga do Polski, po 173 latach przerwy, nastąpił 10.02.1945 r. Podczas II wojny światowej Elbląg poniósł bardzo duże straty, m.in. zabytkowe stare miasto uległo zniszczeniu w 95%. Na tym terenie od wielu lat trwają zakrojone na szeroką skalę prace archeologiczne. Jest to największy poligon archeologiczny w Europie. Od roku 1984 trwa też odbudowa Starego Miasta. Częściowo lub całkowicie odtwarza się dawną zabudowę. Na starych fundamentach, przy zachowaniu historycznego układu ulic, powstają obiekty przypominające lata świetności Starego Miasta.