KALININGRAD - HISTORIA MIASTA

Kaliningrad, znany do 1946 r. jako Königsberg, a po polsku Królewiec, założony został w 1255 roku przez Krzyżaków. Prawa miejskie otrzymał w 1286 r. Już w tamtych latach był to ważny port pruski i członek Hanzy. Od 1457 (po opanowaniu Malborka przez Polaków) miasto było siedzibą wielkich mistrzów krzyżackich, a od 1525 - książąt pruskich. W 1701 r. odbyła się tu koronacja Fryderyka I na króla Prus. Przez dłuższy czas, XVI-XVII w., miasto pełniło funkcję głównego (oprócz Rygi) portu eksportowego dla Litwy. W latach 1544-1945 istniał tu uniwersytet, który odegrał ważną rolę także w dziejach kultury polskiej. W II połowie XVIII wieku z uczelnią tą był związany słynny filozof Immanuel Kant (jako absolwent, profesor i rektor). W XVII wieku w Kaliningradzie osiedlili się Żydzi. W 1933 r. ich populacja wynosiła ok. 3.200 osób. W XIX i XX wieku w mieście nastąpił rozwój przemysłu, m.in. maszynowego, stoczniowego i obróbki bursztynu. Podczas II wojny światowej miasto poniosło duże straty, m.in. zniszczeniu uległy prawie wszystkie historyczne, zabytkowe budowle. Zamieszkałą tu ludność żydowską wywieziono w latach 1941-1942 do obozu przejściowego w czeskim Terezinie. Kaliningrad został zdobyty przez wojska rosyjskie w kwietniu 1945 roku.